Qog'oz kemaning maktubi

Yomg‘irdan keyin maktab hovlisida kichik ko‘lmaklar paydo bo‘ldi. Bolalar tanaffusda qog‘oz kemalar yasab, ularni suvda suzdirishdi. Abror ham daftarining bo‘sh varag‘idan kema yasadi. U kemaning ichiga: “Kim topsa, tabassum qilsin!” deb yozib qo‘ydi.

Kema ko‘lmak bo‘ylab suzib, daraxt tagidagi suv yo‘liga tushib ketdi. Abror uni yo‘qotib qo‘ydi. Ertasiga sinfga kirsa, doska yonida o‘sha qog‘oz kema turardi. Uning ichiga boshqa yozuv qo‘shilgan edi: “Men topdim va tabassum qildim. Endi sen ham bugun kimgadir yaxshilik qil”.

Abror hayron bo‘ldi. Tanaffusda u birinchi sinf o‘quvchisining tushib ketgan rangli qalamlari yig‘ib berdi. Kichkina bola xursand bo‘lib rahmat aytdi.

Kun oxirida Abror tushundi: ba’zan kichkina hazil yoki yozuv ham yaxshilik zanjirini boshlab berishi mumkin. Qog‘oz kema esa unga shuni eslatdi: mehr suvdagi kema kabi bir insondan boshqasiga yetib boradi.