Bir qishloqda Ali ismli bola yashar ekan. Ali aqlli, lekin ba’zan o‘ynab, buyumlarni ehtiyotsizlik bilan ishlatar ekan.
Bir kuni u uyda koptok o‘ynabdi. Koptok borib, onasining chiroyli kosasiga tegibdi. Kosa sinib ketibdi.
Ali qo‘rqib ketibdi. Shu payt onasi kelib:
— Kosa qanday sindi? — deb so‘rabdi.
Ali avval indamay turibdi. Keyin rostini aytibdi:
— Oyijon, kechiring. Koptok o‘ynab, men sindirib qo‘ydim.
Onasi unga qarab:
— Kosa singani yomon, lekin rost gapirganing yaxshi. Endi uy ichida koptok o‘ynamaysan, to‘g‘rimi? — debdi.
— To‘g‘ri, oyijon, — debdi Ali.
Shu kundan boshlab Ali har doim rost gapiradigan bo‘libdi.
Qissadan hissa shuki, rostgo‘ylik eng yaxshi fazilatdir.
