Bir togâ etagida tiniq buloq oqib turar ekan. Qishloq bolalari har kuni shu buloqdan suv ichishar, atrofida oâynashar ekan.
Bir kuni ikki bola buloq yoniga kelibdi. Ular shirinlik yeb, qogâozlarini yerga tashlab ketishibdi. Buloq xafa boâlibdi.
â Men sizlarga tiniq suv beraman, sizlar esa atrofimni iflos qilyapsizlar, â deb shildirabdi buloq.
Buni Dilshod ismli bola eshitib qolibdi. U darrov qogâozlarni yigâibdi. Keyin doâstlarini chaqirib:
â Buloq bizga suv beradi. Biz uni asrashimiz kerak, â debdi.
Bolalar buloq atrofini tozalashibdi. U yerga kichkina taxtacha qoâyishibdi. Taxtachaga: âBuloqni asrang!â deb yozishibdi.
Shundan keyin hech kim buloq yoniga axlat tashlamaydigan boâlibdi. Buloq esa yanada tiniq oqibdi.
Qissadan hissa shuki, tabiatni asrash har bir bolaning burchidir.