Madina rasm chizishni juda yaxshi ko‘rardi. Bir kuni buvisi unga oddiygina sariq qalam sovg‘a qildi.
— Bu qalam sehrli, — dedi buvisi.
Madina hayron bo‘ldi. Qalam oddiy ko‘rinardi. U daftariga gul chizdi. Gul chiroyli chiqdi. Keyin quyosh, daraxt va kichik uycha chizdi. Rasmlar tobora yaxshilanib borardi.
Madina xursand bo‘lib:
— Buvi, qalam rostdan ham sehrli ekan! — dedi.
Buvisi jilmaydi:
— Sehr qalamda emas, bolam. Sehr sening mehnatingda, sabringda va ishtiyoqingda.
Madina bu gapni eslab qoldi. U har kuni oz-ozdan rasm chizdi. Bir oy o‘tib, sinfdagi eng chiroyli rasmni aynan Madina chizdi.
